ทำความเคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างความดีไว้มากไม่น้อยเลยทีเดียวอย่างยิ่งให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของสมาพันธ์ฟุตบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียงแต่ 6 ปีเท่านั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) อัศจรรย์ สำหรับเพื่อการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” คว้าชัยชนะพรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แม้กระนั้นรู้สึกยกย่องท่านที่เป็น “คนมั่งคั่งใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักตอบแทนคุณแผ่นดินถิ่นฐานบ้านช่องในทุกแบบ เท่าที่ศักยภาพของตนเองพึงจะกระทำได้

ในขณะที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เนื่องจากว่ามองดูเพียงว่าเป็น “ของเด็กเล่นคนร่ำรวย” ที่ไม่ได้มีประโยชน์ กับประเทศสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะกับวงการ “ฟุตบอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูประโยชน์ที่ที่ไหน

จนกระทั่งกลุ่ม “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี กระทั่งทำให้ผู้คนทั้งโลกจะต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “ชาวไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกดูแคลนเรา เปลี่ยนมาเป็นค้อมคารวะด้วยใจจริง “ยอมรับ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดแผนการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกฝนวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเอาจริงเอาจัง นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงกลยุทธ์อันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่ต้องการสร้างฐานให้นักฟุตบอลไทย ได้มีหนทางไปค้าแข้งในยุโรป

จะต้องพูดว่า ในอังกฤษบางครั้งอาจจะยังเกิดเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักเตะชาติเรา โดยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้ายึดครองกลุ่มโอเอช ลูเวิน

แล้วก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับโอกาสให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็เชื่อว่า จะมีแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านหนทางนี้กันอีก เนื่องจากว่าตัวท่านเอง ต้องการจะมองเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าแข้งที่ยุโรปกันเยอะๆ

แบบเดียวกับที่นักฟุตบอลญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยจุดหมายที่ฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจเสมือนชาวไทยทั่วประเทศ ที่มั่นหัวใจว่ายิ่งมีแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่เจริญรุ่งเรืองแล้วมากแค่ไหน

โอกาสที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปฟุตบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเท่านั้น

โชคร้ายอย่างยิ่งขอรับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แม้กระนั้นไม่มีโอกาสได้มองเห็นดอกผลของมัน

ต่อไปนี้ ก็อาจเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จะต้องสืบทอดจิตวิญญาณ และความตั้งใจของผู้เป็นบิดาให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ขอรับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยฟุตบอลโลก” ชิ้นนี้ เผยแพร่ลงในหน้าข่าวสารเกรียวกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 ต.ค. 2561 หรือเมื่อแทบ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสมาพันธ์อันเป็นสุดที่รักของสาวก “สุนัขจิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ สิตี้

และเป็นกำลังหัวใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะสืบทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วกัปชั่วกัลป์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ด้วยประกายตาแวววาว

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของพ่อวิชัยจ้องมองอยู่
เป็นโมเมนต์ชื่นชอบ.. ที่ไม่ได้อยากคำบรรยาย

ใดๆก็ตามกับการบรรลุเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มฟุตบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นชาวไทย

แม้กระนั้นสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จะต้องยอมยกหัวใจให้โดยดุษณี
ถึงในตอนนี้ขอเปลี่ยนจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตคารวะ..อย่างแท้จริง.